کتاب جدید عبدالکریم سروش؛ دین به مثابه «فناوری اجتماعی در دسترس و نیازمحور»/ باغی که در آن به دنیا آمده‌ایم: روایت نیک‌زیستی در «دینداری عقلی و اقلی»
این خبر را در رصد بخوانید و ببینید رسانه‌های دیگر همین رویداد را چگونه پوشش داده‌اند.
روایت «دینداری عقلی و اقلی» از زندگی خوب را می‌توان در پنج جمله خلاصه کرد. یک: زندگی خوب یعنی برآورده شدن نیازهای بنیادین آدمی، از رابطه و معنا تا عزت و آرامش، و حتی ترس و مقدسات. دو: دین بسته‌ای یک‌جا، ساده و در دسترس همگان برای برآوردن این نیازهاست؛ فناوری‌ای مردمی برای نیک‌زیستی. سه: این بسته کافی است، اما انحصاری نیست؛ باغ‌های دیگری هم هست و معیار، شیرینی میوه است، نه برهان. چهار: اعتبار همه‌ی این خوبی‌ها به حریت است؛ نیک‌زیستیِ برده‌وار، نیک‌زیستی نیست. پنج: این باغ به باغبانی نیاز دارد و بزرگ‌ترین آفت‌اش آمیختگی و ایدئولوژی‌زدگی است. برای کسی که در پی سیاست نیک‌زیستی در ایران است، این کتاب یادآوری می‌کند که بزرگ‌ترین سرمایه‌ی معنایی این سرزمین، اگر به‌درستی نگهداری شود، می‌تواند منبع آرامش و معنا باشد، و اگر نه، منبع رنج.
این صفحه چکیده و اطلاعات در دسترس خبر را نمایش می‌دهد. برای جزئیات کامل، متن اصلی را در وب‌سایت منبع بخوانید.